Kung Politika Lang ang Pag-ibig: Bakit Pareho Tayong Laging Umaasa?

Bilang kabataan, parang ang hirap ng buhay ‘pag narinig ang salitang "politika." Pero isipin mo, kung titigan natin nang mabuti, baka nga parang love life lang ang politika! At oo, bago ka mag-react, isipin mo muna: lahat tayo umaasa sa pagbabago, naghihintay ng tamang tao, at pagdating ng eleksyon, napapa-“Sana all!” din tayo, diba?

Una sa lahat, ang dami nating pangarap para sa bansa. Parang yung pangarap mo kay crush – alam mong matagal mo na siyang gusto pero ang dami ring gusto sa kanya! Tapos, bawat kandidato nagpapapogi, nagpapakilig, at binobola tayo ng mga matatamis na salita. Naaalala mo ba yung mga beses na sinabihan ka ni crush ng “special ka sa akin”? Ganun din ang mga politiko: espesyal daw tayo sa kanila, pero di mo sigurado kung talagang tayo ang priority.

Kapag panahon ng kampanya, biglang ang daming pa-cute at biglang daming pakulo. Ang daming “promise” – ‘yun bang parang pangako ng taong mahal mo na di naman tinutupad! Akala mo na sa telenovela ka, puro pangakong “Di kita iiwan!” or “Ako ang solusyon sa problema mo!” Naku! Kaya minsan, tayong mga kabataan, kahit gusto nating maniwala, nakakapagod din.

Kapag eleksyon na, parang “Who will win my heart?” moment lang ‘yan. Naghahanap tayo ng “the one” na mamumuno sa ating “forever,” o sige, kahit six years lang muna! Pipili tayo ng kandidatong umaasa tayong hindi tayo iiwan sa ere – hindi ‘yung pagkatapos nating iboto ay maglalahong parang bula. At sa panahon ngayon, mahirap nang maniwala dahil may tinatawag na “ghosting” – sa politika, “ghosting” din pala ang mga plataporma nila!

Pero, sa kabila ng lahat, hindi tayo tumitigil sa pag-asa. Kasi, sa dulo ng lahat ng paasa, may maliit pa rin tayong boses na nagsasabing “May pag-asa pa.” Saka, sabi nga nila, kung ang love life mo umaasa pa sa “right person,” baka sa politika rin, umaasa tayo sa “right leader.” At sino nga ba ang right leader? Ah, ‘yan ang hindi ko masasagot, kasi mahirap humanap ng “the one”!

Sa huli, kahit mahirap at maraming “hugot,” hindi rin natin kayang talikuran ang politika. Para kasing umibig, masakit pero kailangan. Baka sa susunod na eleksyon, magkaroon tayo ng “happily ever after,” pero sa ngayon, maghihintay na lang muna tayo.